چکیده
1. مقدمه
2. چالشها و توانمندسازهای فنآوری برای IoT
3. پردازش ترافیک و مدیریت در مرز شبکه
4. روشهای مدیریت ترافیک وفقی
5. نتایج و بحث
6. نتیجهگیری
منابع
چکیده
در چشمانداز آیندهی شبکهها، نه تنها افراد بلکه تمام اشیا، سرویسها و رسانهها بهم متصل بوده و به صورت یکپارچه اینترنت همهچیز را میسازند. هدف سیستمهای اینترنت اشیا، اتصال و توزین میلیاردها دستگاه در حوزههای مختلف مانند حمل و نقل، صنعت، شهر/خانه هوشمند، خدمات پزشکی و سیستمهای انرژی است. فنآوریهای بیسیم و سیمی مختلف حسگرها و سیستمها را از طریق نقاط دسترسی بیسیم ، دروازهها و رهیابها بهیکدیگر متصل میکنند که به نوبهی خود به وب و هوش متبنی بر ابر متصلند. معماری IoT نیازهای جدیدی در روشهای کنترل شبکه و جهت مدیریت بهینهی مقادیر عظیم گره و داده ایجاد میکند. بنابراین، برخی از وظایف مدیریت ابر باید در مرزهای سیستمهای شبکهای و با استفاده از پردازش مه ، جهت کنترل و مدیریت منابع شبکه، کیفیت، اولیتبندی ترافیک و امنیت، توزیع شود. در این مقاله راهحلهای پردازش مرزی وفقی بر اساس کنترل پذیرش کاهنده و صفبندی وزندار فازی ارائه کردهایم که کیفیت خدمات شبکه را تحت نظر داشته و به تغییرات آن در شبکههای ناهمگن واکنش میدهد و در یک سناریوی مورد استفاده در رسانگرها ، از تکنولوژی IEEE 802.11p استفاده شده است. این راهحلهای وفقی عملکرد پایدارتر شبکه و بهینهسازی مسیر شبکه و منابع را مسیر میسازند.
چالشها و توانمندسازهای فنآوری برای IoT
چالشهای IoT بسیار تطبیقپذیر بوده و شامل تقاضاهای متنوع مقیاسپذیری ، بهرهوری انرژی، هوشمندی، ارتباطات، مجتمعسازی، اعتمادپذیری ، معناشناسی، ساخت و استانداردها است. روشها و مفاهیم جدید باید از قابلیت ادغام آسان برخوردار بوده تا سبب ارتقای فنآوریهای موجود شوند. روشهای شناختی که از منابع شبکهی ناهمگن استفاده میکنند باید از ارتباط یکپارچه میان فنآوریهای مختلف دسترسی محیطهای حساس محرک (مانند ارتباطات رسانگرها و سایر سامانههای ترابری هوشمند) و محیطهای هوشمند (مانند شهرها، خانهها و صنایع) پشتیبانی کند. توانمندسازهای سیستم بهویژه از نقطه نظر شبکه، باید ویژگیهای زیر را ارائه دهند.
استاندارهای باز، توانمندسازهای کلیدی برای فنآوریهای IoT و هر گونه مخابرات ماشین به ماشین است. بدون استانداردهای جهانی شناخته شده و هماهنگ، سیستمها و خدمات IoT و IoE نمیتواند در بسیاری از حوزهی صنعتی و در مقیاس جهانی گسترش یابند. اغلب برای مدیریت حجم عظیم دادهی ورودی از منابع مختلف اطلاعات، به یک حسگر میانافزار جداگانه نیاز است. استانداردهای توانمندسازی فعلی IoT شامل راهحلهای متفاوت میانافزاری برای تعریف نیازمندهای یکتای شناسایی جهانی؛ بهعبارت دیگر فیوژن داده ، مقیاسپذیری و همکنشپذیری جهت پشتیبانی از تمام ارتباطات مبتنی بر IP است. استاندارد فعلی oneM2M [9] بر ارائهی یک پلتفرم همکنشپذیر و مشخصات فنی متمرکز است که میتواند بهسادگی توسط سختافزارهای مختلف و ماژولهای نرمافزار تعبیه شده و یک سرویس معمول و چارچوب توسعهی برنامه را فراهم کند. 3GPP، LTE-M را برای کاربردهای M2M استاندارد میکند. مزایای LTE-M عبارت است از: سیستمهای سلولی طیف گسترده و کمهزینه برای مخابرات M2M و فعالسازی طول عمر بیشتر همراه با پوشش بهتر برای تعداد زیادی از دستگاهها.
