تلفن: ۰۴۱۴۲۲۷۳۷۸۱
تلفن: ۰۹۲۱۶۴۲۶۳۸۴

ترجمه مقاله جابجایی و انتقال گلوکز در پروماستیگوت و آماستیگوت لیشمانیا Mexicana – نشریه الزویر

عنوان فارسی: جابجایی و انتقال گلوکز در پروماستیگوت و آماستیگوت لیشمانیا Mexicana
عنوان انگلیسی: Glucose transport in amastigotes and promastigotes of Leishmania mexicana mexicana
تعداد صفحات مقاله انگلیسی : 10 تعداد صفحات ترجمه فارسی : 16
سال انتشار : 1995 نشریه : الزویر - Elsevier
فرمت مقاله انگلیسی : PDF فرمت ترجمه مقاله : ورد تایپ شده
کد محصول : 6226 رفرنس : دارد
محتوای فایل : zip حجم فایل : 1.36Mb
رشته های مرتبط با این مقاله: پزشکی و زیست شناسی
گرایش های مرتبط با این مقاله: انگلی شناسی، ایمنی شناسی و بیوشیمی
مجله: انگل شناسی مولکولی و بیوشیمیایی - Molecular and Biochemical Parasitology
دانشگاه: انگل شناسی. ایمونولوژی و بیوشیمی، کالج کینگ لندن، بریتانیا
کلمات کلیدی: انتقال گلوکز، آماستیگوت، پروماستیگوت، لیشمانیا Mexicana، هموستاز، اصلاح سوخت و ساز بدن
وضعیت ترجمه عناوین تصاویر و جداول: ترجمه نشده است
وضعیت ترجمه متون داخل تصاویر و جداول: ترجمه نشده است
ترجمه این مقاله با کیفیت عالی آماده خرید اینترنتی میباشد. بلافاصله پس از خرید، دکمه دانلود ظاهر خواهد شد. ترجمه به ایمیل شما نیز ارسال خواهد گردید.
فهرست مطالب

چکیده

1- مقدمه

2- مواد و روش‌ها

2.1- شرایط رشد پروماستیگوت

2.2- جداسازی آماستیگوت

2.3- جداسازی Erythrocyte

2.4- سنجش‌های مصرف

2.5- بررسی آماری اطلاعات جنبشی

2.6- مواد

3- نتایج

4- بحث

قدردانی‌ها

نمونه متن انگلیسی

Abstract

Promastigotes and amastigotes of Luishmania mexicana mexicana transported 2-deoxy-D-glucose (2-DOG) by a saturable process with a K,,, of 24 f 3 PM and V,, of 2.21 nmol min-’ (mg protein)-’ for the promastigote and a K,,,of29&8pMand V_ of 0.13 nmol min-’ (mg protein)-’ for the amastigote stage. Amastigotes incorporated 2- DOG maximally at pH 5.0, while for promastigotes the optimum was at pH 7.0. Mid-log phase promastigotes were found to accumulate 2-DOG via a stereospecific carrier-mediated process which was competitively inhibited by Dglucose and Dmannose but not L-glucose. Transport was dependent upon temperature, with a QIO in promastigotes of 1.83 and an optimum rate at 35°C (*4”C) with an activation energy of 50.12 kJ mol-‘. Stationary phase promastigotes accumulated 2-DOG at approximately twice the rate of mid-log phase promastigotes. Cytochalasin B, forskolin and phloretin were all found to inhibit human erythrocyte 2-DOG uptake but only cytochalasin B was found significantly to inhibit promastigote 2-DOG uptake. Interestingly, leishmanial2-DOG uptake was inhibited by a series of membrane potential antagonists including the ionophore monensin, the H’ATPase inhibitor N,N’- dicyclohexylcarbodiimide (DCCD) and uncoupling agent carbonylcyanide+(triflouromethoxy) phenylhydrazone (FCCP), as well as, the tricyclic drugs chlomipramine and imipramine, but was insensitive to the Na+/K+ATPase inhibitor ouabain and the antitrypanosomal drugs Pentostam and Suramin. We therefore conclude that there are significant structural and mechanistic differences between the D-glucose uptake systems of Leishmania and the mammalian host to merit the inclusion of glucose transporters as putative targets for rational drug design.

نمونه متن ترجمه

چکیده

پروماستیگوت s و آماستیگوت sهای لیشمانیا Mexican Mexicana، گلوکز – D- 2 deony را انتقال داده‌اند از طریق فرآیند قابل اشباع با 1- (میلی‌گرم پروتئین) از و از برای پروماستیگوت و از از 1- (میلی‌گرم پروتئین) nmol min-1 0.13 برای مرحله‌ی آماستیگوت . آماستیگوت در بردارنده‌ی 2DOG به طور حداکثر در PH5.0 هستند، در حالیکه در مورد پروماستیگوت ، بهترین حد برابر با PH7.0 بوده است. مشاهده شده است که پروماستیگوت های مربوط به مرحله‌ی mid-log را جمع‌آوری کرده‌اند. مشاهده شده است که همه‌ی cytochalasinB. در مورد Phloretin و Skolin از مصرف erythrocyte 2-DOG انسان جلوگیری کرده است، اما به طور چشمگیری مشاهده شده است که CytochalasinB از مصرف Promastigake2-DOT جلوگیری کرده است. جالب اینکه، مصرف لیشمانیاl 2-DOG از طریق مجموعه‌ای از هماوردهای نسبی غشا جلوگیری شد که شامل monensin یونوفور، وارث ، N و - دی کلوهکسیل کربودیماید (DCDC) و عامل جدا شده از کربونیلسیناید 4 (triflouromethorxy)، (FCC) phenylhydrozone، و همچنین داروهای سه چرخه‌ای imipramine و کلومیپرامین می‌شود، اما نسبت به بازدارنده‌ی و داروهای antitrypanosomal، پینتوستام , Suramin بی‌تفاوت و بی‌حس بوده است. بنابراین نتیجه می‌گیریم که تفاوت‌های ساختاری و مکانیکی چشمگیری بین سستم‌های مصرف گلوکز لیشمانیا D و میزان پستانداران وجود دارند جهت داشتن ارزش شمول انتقال‌های گلوکز به عنوان اهداف قانونی برای طراحی عاقلانه‌ی دارو.