چکیده
کودکان قربانیان بالقوه تروریسم شیمیایی یا بیولوژیکی هستند. درسالهای اخیر کودکان حتی هدف خاص عملیات تروریستی بوده¬اند. درنتیجه،لازم است که نیازهای کودکانی که با حادثه تروریستی روبرو هستند را مورد رسیدگی قراردهیم. طیف گسترده¬ای از ابتکارات درزمینه بهداشت عمومی از تاریخ یازدهم سپتامبر سال 2001 رخ داده است. گرچه بسیاری از نیازهای کودکان نیز موردتوجه قرارگرفته است، اما دربسیاری از موارد این طرح¬ها درحصول اطمینان از حفاظت ازکودکان ناکافی است. علاوه¬براین، آمادگی سیستمهای بهداشت عمومی و مراقبتهای بهداشتی درمواجه با تروریسم با رویکرد به اصطلاح خطرناکی گسترش یافته است که در آن برنامه¬های پاسخ به تروریسم با برنامه¬هایی برای پاسخگویی به سیستم بهداشت عمومی یا مراقبتهای بهداشتی در برابر بلایای غیرعادی ( مثلا حوادث طبیعی مانند زمین لرزه یا فاجعه پاندمیک و یا فاجعه انسانی مانند نشت موادخطرناک) ترکیب شده¬اند. در پاسخ به اصول و برنامه¬های جدیدی که طی 5 سال گذشته به آنها دست یافته شده است، این بیانیه سیاستی بروزرسانی بیانیه سیاستهای سال2000را ارائه می¬دهد. درواقع همچنان هم نقش متخصص اطفال و هم آژانس¬های بهداشتی تاکید می¬شود و تنها تلاش هماهنگ متخصصان اطفال و بهداشت عمومی می¬تواند اطمینان حاصل¬کند که نیازهای کودکان ازجمله پروتکلهای اورژانس در مدارس و مراکز مراقبت ازکودکان، پروتکل های محرمانه و مداخلات بهداشتی روان موفق خواهد بود.
عوامل نگرانی
مواد شیمیایی
در سالهای اخیر، درمفاهیم سنتی تروریسم که شامل سلاح¬های شیمیایی است، سه تغییر قابل¬توجه وجوددارد. اولاً، باور محدود که این سلاح¬ها عمداً برای تخریب جمعی ساخته می¬شود، بااین شناخت بسط می¬یابدکه مواد شیمیایی موجود (مثلاً کلر) برای اهداف دیگری درتروریسم شیمیایی استفاده می¬شود که اصطلاحاً سلاح فرصت نامیده می¬شوند. دوم تصورعمومی اینکه تشخیص چشمگیر و فوری رویدادهای تروریستی شیمیایی مانند حادثه سارین درتوکیو احتمالاً به مسئله احتمال مخفی¬کردن و تاخیر درشناسایی آنها گسترش یافته است. درنهایت، مفهوم اینکه تک¬تک افرادی که به شدت با این مسئله برخورد می¬کنند و به منابع بسیار بسیار اندک دسترسی دارند، می¬توانند با موفقیت یک سلاح شیمیایی را رهاکنند و می¬توان همچنین از این جهت مورد توجه قرارداد که سلاحهای شیمیایی احتمالاً توسط گروههای تروریستی ایجادشده و بخوبی سازمان¬یافته پس از برنامه ریزی گسترده رهاشود.
دو اقدام اخیر تروریسم شیمیایی درموردکودکان نشاندهنده این مفاهیم جدید است. درسال1999در فرسنو کالیفرنیا، مشتریان رستوران یک گاز ترونینیت شدید ایجادکردند. تحقیقات توسط مقامات بهداشت عمومی درنهایت نشان¬دادکه حشره¬کش متمومی کاربامات از مواد مضر به نمک افزوده شده است. بیشتر از صد بزرگسال و کودکان با تهوع، استفراغ و اسهال گرفتارشدند. مرتکبان هرگز شناسایی نشدند. درسال2002 درگرندراپیدز، میشیگان، یک کارگر موادغذایی ناراضی، یک حشره¬کش حاوی نیکوتین را داخل گوشت چرخ¬کرده جاسازی¬کرد و برای خرید در اختیار مشتریان ناامید قرارداد. کسی کاری نکرد تا اینکه بروز حالات بیماری (حالت تهوع، سوزش دهان، استفراغ) بشدت گزارش شد و فراخوان شد و گوشتهای مورد آزمایش قرارگرفت و وجود نیکوتین را نشان¬داد و بعنوان یک اقدام تروریستی شناخته شد. درنهایت، بیش از صد نفر ازجمله بیش از چهل کودک مریض شدند که براساس آنچه الان انجام می¬شود بعنوان بزرگترین اقدام تروریسم شیمیایی در تاریخ ایالات متحده است.
