ترجمه مقاله عوامل خطرساز از دست دادن دندان در بزرگسالان

چکیده

هدف مطالعه حاضر، شناسایی عوامل خطرساز از دست دادن دندان در گروه سنی گسترده ای از بزرگسالان در طی 4 سال بود. این مطالعه گروهی آینده‌نگر به ارزیابی بزرگسالان (20 الی 64 ساله) در سال 2011 و 2015 از پیراسیکابای سائوپائولوی برزیل می پردازد. معیارهای شَمُول به صورت تصادفی تعداد افراد ساکن را به ازای واحد ناحیه سرشماری (یک بزرگسال در هر خانوار) انتخاب نمودند. معیارهای برونگذاری شامل وضعیت جسمانی یا روانی بود که مانع از انجام روندهای بالینی یا درک پرسشنامه می شد. معاینات دهانی در منزل با استفاده از شاخص دندان های پوسیده، از دست رفته و پر شده (DMFT)، شاخص پریودنتال یا وضعیت لثه جامعه مطابق سازمان بهداشت جهانی، و زیست‌لایه یا بیوفیلم مشهود انجام پذیرفت. داده های جمعیت‌شناختی و اجتماعی – اقتصادی، اطلاعات مربوط به عادات بهداشتی و استفاده از خدمات دندانپزشکی با استفاده از پرسشنامه به دست آمدند. نتیجه، وقوع از دست دادن دندان بود که بر اساس تفاوت بین دندان های از دست رفته (0 > M) حاصل از DMFT در سال 2011 با سال 2015 ارزیابی می گردد. مدل نظری مفهومی "قومیت، سن و نتایج بهداشت دهان" برای از دست دادن دندان برگزیده شد و در تجزیه و تحلیل رگرسیون چندمتغیری سلسله مراتبی پواسون مورد استفاده قرار گرفت (0.20 < p). گروه مرجع برای رگرسیون پواسون، افرادی بودند که فاقد دندان ار دست رفته (M) به علت پوسیدگی یا بیماری پریودنتال یا لثه بودند (0.05 < p). مجموعاً 143 (نرخ پیگیری = 57.7 درصد) شرکت کننده در مطالعه چهار ساله شرکت نمودند و وقوع از دست دادن دندان در این دوره در 51 بزرگسال (35.7 درصد) وجود داشت. عوامل خطرساز برای از دست دادن دندان، دلیل پیجویی خدمات دندانپزشکی بابت درد (2.72 = RR؛ 7.37 – 1.04 :CI ٪95)، از دست دادن دندان از قبل (3.01 = RR؛ 7.73 – 1.18 :CI ٪95)،‌ و پوسیدگی دندان بودند. عوامل خطرساز برای از دست دادن دندان عبارتند از: درد، از دست دادن دندان از قبل و پوسیدگی دندان.

روش ها

طرح و جنبه های اخلاقی

مطالعه گروهی چهار ساله آینده‌نگر کنونی در پیراسیکابای سائوپائولوی (SP) برزیل انجام شد [۲۶]. مطالعه حاضر توسط کمیته تحقیقات اخلاق دانشکده دندانپزشکی پیراسیکابا، دانشگاه کمپیناس تایید شد (شماره ۲۰۰۹/۱۷۷).

جمعیت و نمونه

مطالعه پایه. برای محاسبه نمونه گویایی از بزرگسالان (۲۰ الی ۶۴ ساله) ساکن پیراسیکابای سائوپائولو، وضعیت بهداشت دهان در گروه های سنی مختلف ارزیابی شد و دو محاسبات مختلف بابت اندازه نمونه جوانان (۴۴ - ۴۴ سال) و میانسالان (۴۵ - ۶۴ سال) برآورد شد. ما یک اثر طراحی 1.5، حاشیه خطای 10.0 درصد، و فاصله اطمینان95 درصدی را برگزیدیم که شامل داده های مربوط به شیوع کرم خوردگی دندان برای هر گروه سنی (۷۰.۲ درصد و ۹۰.۹ درصد، [17]) و ۲۰.۰ درصد اضافه بر کل برای جبران از دست دادن اتفاقی می گردد. اندازه نمونه برای جوانان 44-20 ساله 172 نفر و برای میانسالان 64-45 ساله 68 نفر و مجموعاً 240 بزرگسال بود [26].