گردشگری میراث [فرهنگی]
گردشگری هنری
گردشگری خلاقانه
گردشگری فرهنگی شهری
گردشگری فرهنگی روستایی
گردشگری فرهنگی بومی
گردشگری فرهنگی عامه
منابع
گردشگری میراث [فرهنگی]
گردشگری میراث [فرهنگی] بر دستآفریده های ملموس گذشته از جمله ابنیه تاریخی ، مکان های باستانی، مکان های مذهبی، و موزه ها تمرکز دارد. این نوع گردشگری شامل مکان های میراث [فرهنگی] جهانی است که در حال حاضر بالغ از 750 مکان می باشند (از جمله تاج محل در هند و اهرام مصر). میراث [فرهنگی] ناملموس نیز منبع مهمی (مانند سنت ها، سبک زندگی، هنرها و صنابع دستی مردم) شمرده می شود. تفسیر و بازنمایی میراث [فرهنگی] می تواند پیچیده و مورد بحث باشد (مانند اردوگاه های کار اجباری از قبیل آشوویتز در لهستان؛ جزیره روین در آفریقای جنوبی پس از آپارتاید). بسیاری از مکان های میراث [فرهنگی] از بازدید بیش از حد رنج می برند (مانند استون هِنج در انگلستان؛ اِفسوس در ترکیه)، بنابراین مساله حفاظت و مدیریت بازدیدکنندگان دغدغه اصلی این نوع گردشگری فرهنگی محسوب می شود.
گردشگری هنری
گردشگری هنری بر هنرهای تجسمی (نمایشگاه ها) و نیز نمایشی (تئاترها و کنسرت ها) و دیگر اَشکال تجربی فعالیت (مانند جشنواره ها و رویدادها) تمرکز دارد. دغدغه هایی وجود دارد مبنی بر اینکه گردشگری می تواند باعث تضعیف و یا ابتذال هنر گردد. بسیاری از اَشکال هنرهای قومی و بومی (مانند کارناوال های اهالی کارائیب، جشنواره های گردهمایی آسیائیان ، هنرها و صنایع دستی بومیان، رقص فلامنکوی اندلسی) در یک مقیاس جهانی محبوب تر شده اند، لذا باید اطمینان حاصل گردد که بیش از حد مال التجاره ای نشده باشند.
گردشگری خلاقانه
گردشگری خلاقانه مشتمل بر گردشگرانی است که فعالیت های خلاقانه ای مانند نقاشی، سفالگری، شیشهگری، بافندگی، عکاسی و منبت کاری را تحت هدایت مردم محلی و یا مستقل از آن ها (مثلاً با یک متصدی تور) انجام می دهند. در بسیاری از موارد، گردشگری خلاقانه فعالیتی تابعه است تا عامل برانگیزاننده اصلی، اگر چه تعداد بیشماری از متصدیان تور هم اکنون تورهای ویژه ای را با تمرکز بر فعالیت های خلاقانه (مانند تعطیلات سالسا در کوبا، نقاشی آبرنگ در پروانس، آشپزی در توسکانی) ارائه می نمایند.