چکیده
مقدمه
تئوری
روش اندازهگیری و تجهیزات اندازهگیری
تحلیل عدم قطعیت
کاربرد در خط تولید
نتیجه گیری
منابع
چکیده
این مقاله در مورد مسئله اندازهگیری وزن مخصوص ظاهری کاشیهای سرامیکی سبز در طی تولید، بحث می کند. این موضوع به عنوان یک پارامتر بسیار مهم در کیفیت محصول نهایی محسوب می شود. در واقع، وزن مخصوص ظاهری تعیین کننده وجود انقباض ابعادی ساختار سرامیک در طی آتش سوزی کاشی ها بوده و متناسب با مقاومت مکانیکی نهایی است. در حال حاضر، سیستم های غیر مخرب برای اندازهگیری آنلاین این پارامتر در دسترس نیستند. این تحقیق یک روش خلاقانه را برای اندازهگیری غیر نفوذی وزن مخصوص ظاهری کاشیهای سرامیکی سبز در حین مرحله تولید ارائه می کند. این روش از پروب های فراصوت غیر تماسی استفاده می کند. زمان حرکت امواج فراصوت در حین انتقال در کاشی اندازهگیری می شود. از زمان حرکت، با معلوم بودن فاصله میان پروب ها، سرعت انتشار که متناسب با وزن مخصوص ظاهری است، به دست می آید. ضریب تبدیل میان سرعت و وزن مخصوص ظاهری به وسیله یک فرآیند کالیبراسیون از طریق یک روش مرجع با عدم قطعیت معلوم بر اساس توزین هیدرواستاتیکی در یک حمام جیوه تعیین می شود. این فرآیند آزمایشگاهی به صورت گسترده در این تحقیق مورد صحت سنجی قرار گرفته و به وسیله یک مدل نظری پشتیبانی می شود. این مقاله به بیان نظریه با توجه به این روش اندازهگیری و تجهیزات پرداخته و به صورت دقیق در مورد تحلیل عدم قطعیت بحث می کند. در نهایت، این مقاله نتایج یک روش کاربردی آنلاین را ارائه می کند.
روش اندازهگیری و تجهیزات اندازهگیری
در روش اندازهگیری پیشنهادی، زمان پرواز امواج فراصوت به وسیله پروب های غیر تماسی در پیکره بندی انتقال از کاشی در خط تولید تعیین می شود. ساختار این روش اندازهگیری در شکل 3 نشان داده شده است. در ابتدا، لازم است تا فاصله بین غشا های پروب D (100mm در این حالت) با استفاده از یک کولیس اندازهگیری شود. می توان دریافت که روش اندازهگیری فراصوت دارای دو مرحله است: (a) اندازهگیری زمان پرواز t_a موج فراصوت در هوا و شرایط محیطی مورد استفاده (b) اندازهگیری زمان پرواز موج فراصوت از بدنه کاشی tc. با توجه به اندازهگیری زمان رسیدن پژواک دوم، امکان شناخت زمان انتشار tm موج درون ماده وجود دارد. این مراحل هنگامی که یک کاشی از پروب ها در طی تولید عبور می کند، تکرار می شوند.
تحلیل عدم قطعیت
اندازهگیری وزن مخصوص ظاهری به وسیله روش پیشنهادی شامل سه مرحله اصلی است (هنگامی که فاصله D بین پروب ها ثابت بوده و اندازهگیری می شود): مرحله 1. زمان اندازهگیری پرواز مرحله 2. تخمین سرعت امواج طولی از طریق معادلات (11) و (12) مرحله 3. همبستگی آزمایشگاهی بین سرعت و وزن مخصوص ظاهری از طریق کالیبراسیون در هر مرحله، مؤلفه های عدم قطعیت وجود دارند که نسبت به نتایج نهایی قابل ارائه و انتشار هستند. جهت بهینه سازی فرآیند اندازهگیری، تعیین دقیق وزن هر منبع عدم قطعیت بر روی نتایج نهایی، ضروری است.