ترجمه مقاله تاثیر بقایای داروهای ضد سرطان در محیط زیست - نشریه اشپرینگر

قیمت خرید این محصول

۹۲,۰۰۰ تومان

دانلود رایگان نمونه دانلود مقاله انگلیسی

عنوان فارسی

سرنوشت و اثرات بقایای داروهای ضد سرطان در محیط زیست

عنوان انگلیسی

Fate and effects of the residues of anticancer drugs in the environment

صفحات مقاله فارسی

صفحات مقاله انگلیسی

سال انتشار

2016

نشریه

اشپرینگر - Springer

فرمت مقاله انگلیسی

PDF

فرمت ترجمه مقاله

ورد تایپ شده

رفرنس

دارد

کد محصول

7987

رشته های مرتبط با این مقاله

محیط زیست

گرایش های مرتبط با این مقاله

آلودگی محیط زیست و مهندسی بهداشت محیط

مجله

تحقیقات آلودگی و علوم محیطی - Environmental Science and Pollution Research

دانشگاه

موسسه یوجاف استفان، لیوبلیانا، اسلوونی

۰.۰ (هنوز امتیازی ثبت نشده است)

Pharmaceuticals have brought enormous benefits to humanity in terms of healthier and longer lives. They continue to be prescribed in increasing amounts and it is not surprising that they are considered as environmental contaminants of emerging concern. Pharmaceuticals are excreted through faeces and urine as a mixture of unaltered parent compounds and metabolites and can enter the aquatic environment via hospital and wastewater treatment plant effluents, landfill leachates and, to a minor extent, in the discharge from the pharmaceutical industry. Their continual input into the aquatic compartment means that they are continuously present in the environment. Anticancer drugs (antineoplastic or cytostatic agents) are a group of highly active chemotherapy agents designed to prevent or disrupt the proliferation of tumour cells. These drugs interfere directly or indirectly with the structure and functions of DNA, which affect besides tumour cells also non-target cells and tissues of exposed organisms. When compared to many other groups of pharmaceuticals (e.g. nonsteroidal anti-inflammatory drugs, antibiotics and lipid regulators), they are prescribed in much lower quantities, and their levels in the aquatic environment are either below or at the current limits of analytical detection (sub ng/L). Many of these drugs are mutagenic, carcinogenic, teratogenic and/or toxic to reproductive systems and are classed as highly hazardous compounds. The question remains as to whether chronic exposure to anticancer drug residues at present levels could have a detrimental effect on the environment and human health.

داروهای درمانی زندگی سالم تر و طولانی تر را برای بشریت به ارمغان آورده است. آنها همچنان در مقادیر زیاد تجویز می شوند و جای تعجب نیست که به عنوان آلاینده نگران کننده محیط زیست در نظر گرفته شوند. داروها از طریق مدفوع و ادرار به صورت مخلوطی از ترکیبات اصلی و متابولیت های اصلی از بدن دفع می شوند و می توانند از طریق تصفیه خانه های فاضلاب و بیمارستان ها، محل های زباله های دفن زباله و به میزان کم در تخلیه از صنعت داروسازی وارد محیط زیست شوند. ورودی مداوم آنها به محفظه آبزی به این معنی است که آنها به طور مداوم در محیط حضور دارند. داروهای ضد سرطان (داروهای شیمی درمانی یا سیتواستاتیک) یک گروه از عوامل شیمی درمانی بسیار فعال هستند که برای جلوگیری یا تضعیف تکثیر سلول های تومور طراحی شده اند. این داروها به طور مستقیم یا غیر مستقیم علاوه بر ساختار و عملکرد DNA سلول های توموری، سلول های غیر هدف و بافت های موجود در موجودات زنده را نیز تحت تاثیر قرار می دهد. در مقایسه با بسیاری از گروه های دارویی دیگر (به عنوان مثال داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی، آنتی بیوتیک ها و تنظیم کننده های چربی)، آنها در مقادیر بسیار پایین تر تجویز می شوند و سطوح آنها در محیط آبزی یا زیر و یا در محدوده فعلی تشخیص تحلیلی (زیر ng / L) می باشند. بسیاری از این داروها موتاژنیک، سرطان زا، تراتوژنیک و / یا سمی برای سیستم های تولید مثل افراد هستند و به عنوان ترکیبات بسیار خطرناک طبقه بندی می شوند. سوال باقی می ماند که آیا قرار گرفتن در معرض بقایای دارویی ضد سرطانی در سطوح فعلی می تواند تأثیرات مضر روی محیط و سلامت انسان داشته باشد.