چکیده
1- مقدمه
2- پیشینه پژوهش
3- روش
4- تحلیل
5- بحث و نتیجه گیری
منابع
چکیده
هدف این مطالعه تحلیل ارزیابی مبتنی بر کارت امتیاز متوازن (BSC) توسعه سرویس جدید (NSD) در بخش بانکداری ترکیه می باشد. مدل پیشنهادی به ترتیب شامل ANP فازی (FANP)، شبیه سازی مونت کارلو، TOPSIS فازی (FTOPSIS) و VIKOR فازی (FVIKOR) می باشد. FANP برای وزن دهی معیارها و شبیه-سازی مونت کارلو برای فراهم کردن مقادیر تصادفی ابعاد مبتنی بر BSCNSD در بخش بانکداری استفاده شده است. FTOPSIS و FVIKOR برای رتبه بندی بانک ها توسط عملکردهای ابعادی آن ها درنظر گرفته شده اند. تازگی این مطالعه فراهم کردن یک مدل به ترتیب شامل FANP، FTOPSIS، FVIKOR و شبیه سازی مونت کارلو می باشد. اضافتا، تحلیل مبتنی بر BSCNSD برای ارزیابی بخش بانکداری ترکیه استفاده شده است. نتایج نشان می دهند که تحلیل مقایسه ای برای رتبه بندی گزینه ها و مقادیر تصادفی برای تسهیل به دست آوردن ارزیابی های کارشناسانه بسیار خوب تحت محیط فازی مناسب است. فهمیده می شود که عملکرد بانک های خارجی پایین تر از بانک های خصوصی و دولتی می باشد. ازاین رو، می توان گفت که به ویژه بانک های خارجی باید سرویس های جدیدی را برای جذب توجه مشتریان خودشان فراهم کنند. در این چارچوب، انتظارات مشتری باید توسط انجام یک تحلیل دقیق مشخص شود. در نتیجه، افزایش مزیت تفضیلی در مقایسه با بانک-های دیگر می تواند امکان پذیر باشد.
پیشینه پژوهش
بحث محدودی در بهبود سرویس بخش بانکداری در مقالات وجود دارد. درو [25] بر موانع موجود برای نوآوری سریع و عوامل افزایش توسعه محصول جدید در بخش مالی تاکید می کند. یانیکاوا و همکاران [95] نقش توسعه کانال جایگزین و محصول جدید برای سودآوری بانک های اسلامی را توسط مقایسه با سیستم بانکداری سنتی بحث می کنند. گارون و کولومبو [30] نیازها برای پیش بردن توسعه سرویس های نوآورانه در بانکداری خانگی چندرسانه ای را با در نظر گرفتن تفاوت ها در شرایط اجتماعی اقتصادی مشتریان مشخص می کنند.
روش
هدف این مطالعه ارزیابی ظرفیت NSD بانک های سپرده گذاری ترکیه می باشد. برای این منظور، معیارها توسط روش FANPوزن دهی می شوند. از سمت دیگر، روش شبیه سازی مونت کارلو برای فراهم کردن مقادیر تصادفی این ابعاد استفاده می شود. اضافتا، روش های FTOPSIS و FVIKOR برای رتبه بندی بانک های مختلف بر اساس عملکرد آن ها در نظر گرفته می شوند. این موضوعات اطلاعاتی را می دهد که یک روش تصادفی برای MCDM فازی به منظور دستیابی به این هدف استفاده می شود. به کمک روش شبیه سازی، این فرصتی را برای افزایش تعداد DM بطور تصادفی ارائه می کند. درغیراینصورت، کار کردن با تعداد بالای DM مشکل است. بنابراین، می توان گفت که نتایج سازگارتری می توانند در تصمیم گیری تحت عدم قطعیت به دست آیند. در این چارچوب، در این بخش، درابتدا اطلاعات لازم در رابطه روش تصادفی برای MCDM ارائه می شود. بعد از آن، روش های FANP، FVIKOR و FTOPSIS توضیح داده می شوند.