ترجمه مقاله یک تحلیل تطبیقی از برنامه های کودکستان جنگلی در استرالیا و نیوزیلند

چکیده

ما در این مقاله شباهت ها و تفاوت های هفت برنامه کودکستان جنگلی در استرالیا و نیوزیلند را توصیف می کنیم. در این مقاله روی سه برنامه از نیوزیلند و چهار برنامه از استرالیا تمرکز نموده ایم. برای آماده سازی خصوصیات هر محل، از مشاهدات شرکت کنندگان بررسی و مصاحبه های نیمه ساختارمند استفاده کردیم. سپس این خصوصیات را بر اساس عواملی همچون باورهای فلسفی، طراحی برنامه درسی، موقعیت مکانی، الزامات ایمنی، و فعالیت برنامه ها با هم مقایسه کردیم. این برنامه ها از بسیاری از جهات مشابه بودند و دلیل این شباهت ها را میتوانیم به هم افزایی های بین چارچوب های برنامه های درسی مربوطه و تأثیر جنبش «مدارس جنگلی» اروپا نسبت دهیم. با این حال هر محل ویژگی های مختص به خود را داشت و آنها تفاوت هایی از نظر دیدگاه های ملی داشتند. پیش بینی میشود که اگر خصوصیات ابعاد فلسفی و لجستیکی برنامه های مبتنی بر طبیعت – که در محیط های الگو اجرا می شوند – منجر به الهام بخشی مربیان دیگر کودکان گردد و آنها را ترغیب کند که آموزش و پرورش مبتنی بر طبیعت را به عنوان بخشی از برنامه های آموزش اوایل دوران کودکی اضافه سازند.

چارچوب های برنامه درسی ملی

هر دو کشور استرالیا و نیوزیلند چارچوب های برنامه درسی ملی برای اوایل دوران کودکی دارند. هر یک از این چارچوب ها نتایج یادگیری را برای اجرا و منعکس سازی برنامه درسی، و پرداختن به مواضع یادگیری فراهم می سازند. به علاوه هر چارچوب بر مبنای یک دیدگاه اجتماعی-فرهنگی و توسعه جامع کودکان است (لی و همکارانش 2012). البته تفاوت هایی نیز در هر چارچوب وجود دارد که با باورها و فرهنگ های کشورهای مربوطه همسویی دارد. در راستای اهداف مطالعه حاضر، جنبه هایی که مربوط به طبیعت و محیط طبیعی هستند را در هر سند شناسایی نموده ایم.

برنامه درسی نیوزیلند نیوزیلند

در سال 1996 چارچوب تی واریکی (وزارت آموزش، 1996) را به عنوان یک چارچوب آموزشی دوفرهنگی برای کودکان کم سن و سال اتخاذ نمود. تی واریکی در زبان مائوری بومی به معنای «یک حصیر بافته شده» است و این استعاره بیانگر یک برنامه درسی جامع و منسجم است. در چارچوب تی واریکی، آموزش در طبیعت منعکس کننده یادگیری همراه با رشته پنج، یعنی کاوش، است (کلی و وایت 2013). در این رشته، کودکان محیط خود را به یک شیوه فعال کاوش می کنند. آنها ترغیب می شوند که اطمینان و کنترل بر روی جسم خود را کسب نمایند و استراتژی هایی را از طریق بازی های خودجوش برای کاوش، تفکر و استدلال توسعه دهند. این کار به آنها کمک میکند تا نظریه های کاری را در مورد جهان های طبیعی، اجتماعی، فیزیکی و مادی توسعه دهند (وزارت آموزش، 1996، ص 18). این رشته، دانش هایی همچون توانایی شناسایی ویژگی های محلی مهم و همچنین ادراک های فلسفی همچون آگاهی از رابطه خود با محیط طبیعی را شامل می گردد. رشته پنج همچنین بیان میکند که افراد باید شیوه های دانستن و حس کردن جهان و احترام گذاشتن و قدردانی از محیط طبیعی را بشناسند (19). ریچی (2013) با ارجاع به kaitiakitanga (مسئولیت در قبال عمل کردن به عنوان یک نگهبان محیط طبیعی)، بر اهمیت مفاهیم پایداری مائوری در چارچوب تی واریکی تأکید کرده است. کلی و وایت (2013) پیشنهاد کرده اند که دیدگاه دو فرهنگی چارچوب تی واریکی، دیدگاه جهانی ارتباط با طبیعت را در قلب برنامه درسی قرار میدهد و بنابراین معلمان نیوزیلند باید جنبه های اساسی فرهنگ و ادراک های مائوری – از جمله یک رابطه قوی با طبیعت – را نیز در آموزش های خود شامل سازند.