ترجمه مقاله چارچوب حاکمیت دولتی در مالزی

قیمت خرید این محصول
۱۵۲,۰۰۰ تومان
دانلود مقاله انگلیسی
عنوان فارسی
چارچوب حاکمیت دولتی در مالزی: تجدیدنظرهای بدیهی (لفظی) از طریق حسابداری تعهدی
عنوان انگلیسی
Framing public governance in Malaysia: Rhetorical appeals through accrual accounting
صفحات مقاله فارسی
35
صفحات مقاله انگلیسی
14
سال انتشار
2018
رفرنس
دارای رفرنس در داخل متن و انتهای مقاله
سایز ترجمه مقاله
14
فرمت ترجمه مقاله
pdf و ورد تایپ شده با قابلیت ویرایش
فرمت مقاله انگلیسی
pdf و ورد تایپ شده با قابلیت ویرایش
فونت ترجمه مقاله
بی نازنین
نشریه
الزویر - Elsevier
نوع ارائه مقاله
ژورنال
نوع مقاله
ISI
نوع نگارش
مقالات پژوهشی (تحقیقاتی)
ایمپکت فاکتور(IF) مجله
3.000 در سال 2023
پایگاه
اسکوپوس
شاخص H_index مجله
60 در سال 2024
شاخص Q یا Quartile (چارک)
Q2 در سال 2023
شاخص SJR مجله
0.664 در سال 2023
شناسه ISSN مجله
0155-9982
کد محصول
12641
بیس
نیست ☓
پرسشنامه
ندارد ☓
رفرنس در ترجمه
در داخل متن و انتهای مقاله درج شده است
ضمیمه
ندارد ☓
فرضیه
ندارد ☓
متغیر
ندارد ☓
مدل مفهومی
ندارد ☓
وضعیت ترجمه عناوین تصاویر و جداول
ترجمه شده است ✓
وضعیت ترجمه متون داخل تصاویر و جداول
ترجمه نشده است ☓
وضعیت ترجمه منابع داخل متن
ترجمه شده است ✓
وضعیت فرمولها و محاسبات در فایل ترجمه
ندارد ☓
doi یا شناسه دیجیتال
https://doi.org/10.1016/j.accfor.2017.07.002
رشته و گرایش های مرتبط با این مقاله
حسابداری - مدیریت - مدیریت دولتی - حسابداری دولتی - حسابداری عمومی - حسابداری مدیریت - مدیریت مالی
کلمات کلیدی
کادر بندی - بلاغت - حسابداری تعهدی - حکومت - فساد - مدیریت عمومی جدید (NPM) - مالزی - کشورهای در حال توسعه
کلمات کلیدی انگلیسی
Framing - Rhetoric - Accrual accounting - Governance - Corruption - New public management (NPM) - Malaysia - Developing countries
مجله
Accounting Forum
۰.۰ (هنوز امتیازی ثبت نشده است)
فهرست مطالب

چکیده
1. مقدمه
2. پیشینه مالزی و فساد
3. حسابداری تعهدی، نئولیبرالیسم و فعالیت های ضدّ فساد
4. چارچوب دادن به حاکمیت از طریق کلیدی کردن حسابداری تعهدی با تجدیدنظرهای لفظی
5. حسابداری تعهدی به عنوان تجدیدنظر بدیهی منطق، اعتبار و احساس
5.1 تجدیدنظر منطقی منطق
5.2 تجدیدنظر برای اعتبار
5.3 تجدیدنظرهای بدیهی احساس
6. حسابداری تعهدی – رفتن به ورای حاکمیت بر فعالیت های ضدّ فساد
7. بحث و نتیجه گیری
منابع

نمونه چکیده ترجمه متن فارسی

چکیده

     چالش­­­های حکومتی و فعالیت های ضد فساد در دولت، به دلیل عدم تناسب حسابداری با هدف تشدید می­­­شوند. بسیاری از دولت­ها در کشورهای در حال توسعه، حسابداری تعهدی را  به عنوان راه­حل تمام مشکلات دانسته و آن را دنبال می­کنند. این مقاله با بهره­ گیری از تحلیل چارچوب گوفمان و تجدیدنظرهای بدیهی برای اعتبار و احساس، استفاده از حسابداری تعهدی در مالزی را بررسی می کند. حسابداری تعهدی، پتانسیل کلیدی کردن حاکمیت و فعالیتهای ضدّ فساد را دارد. با این وجود، به واسطه وجود فسادهای بومی و نهادهای دموکراتیک نسبتا ضعیفی که مسئول حاکمیت "خوب" در کشورهای در حال توسعه هستند، تجدید­­­­­نظرهای بدیهی که تلاش داشتند نئولیبرابیسم را قانونی کرده و حمایت دولتی را تحت عنوان پیشرفت به دست بیاورند، نتوانستند ادامه پیدا کنند.

حسابداری تعهدی، نئولیبرالیسم و فعالیت های ضدّ فساد

    به مدت طولانی، از ابزارها و شیوه های حسابداری به عنوان یک منطق از پتانسیل فنی استفاده می شد تا آنها بتوانند دستورالعمل های مدیریت دولتی نوین (NPM) را در بخش بین الملل بیشتر تثبیت کنند، به خصوص برای کشورهای در حال توسعه تا از این طریق از ایده نئولیبرالیسم حمایت شود (احمد خیر و همکاران 2015، فری، مورفی، ذکریا و ذکریا 2015). حسابداری تعهدی معمولا از نئولیبرالیسم حمایت و پشتیبانی کرده است (اِلوود و نیوبری 2007). در بحث های نئولیبرالی، "فردگرایی" بر "منافع همگانی" غلبه داشته است، نگاهش به سمت بازار بوده و کمترین مداخله دولتی در حوزه اقتصاد برای بهبود وضع جامعه انجام شده است (فانل 2000). در سال 2011، دولت مالزی اعلام کرد قصد دارد نهایتا از اول ژانویه 2015، در بخش دولتی از حسابداری تعهدی استفاده کند. درواقع حسابداری تعهدی جایگزین نقدینگی اصلاح شده می شد، در حالی که نقدینگی اصلاح شده مبنای تهیه صورت های مالی دولت فدرال بود.  

    در دستورالعمل لیبرالی که شامل خصوصی سازی شرکت های دولتی هم می شود، مشاهده شده است که شیوه های حسابداری و محاسباتی برای تغییر پاسخگویی دولت اهمیت دارند، البته ممکن است روش های حسابداری برای رفاه عمومی زیان بار باشد (دنت 1991، اِکِرسلی، فری و ذکریا 2015، اُگدن 1995، 1997). درخصوص مورد دوم باید گفت محدودیت های معیارهای ارزیابی عملکرد در توافقات "مشارکت های بخش خصوصی-دولتی" (PPP) و "طرح سرمایه گذاری خصوصی" (PFI) دو نمونه از روش هایی هستند که در آنها نقص و اشتباه در حسابداری می تواند مزایا و منافع آن را بیشتر کند (برادبِنت، گیل و لافلین 2003، دِمیراگ و خادارو 2008، فراود 2003، فراود و شائول 2001، مایستون 1999). عدم تطابق این روش های حسابداری، می تواند منجر به ظهور حرص و خودخواهی (رابرتس و جونز 2009) و یا حتی فساد شود (اِوِرِت، نوی و راهامان 2007، لهمن و تورن 2015).


بدون دیدگاه

دسته‌بندی