تلفن: ۰۴۱۴۲۲۷۳۷۸۱
تلفن: ۰۹۲۱۶۴۲۶۳۸۴

ترجمه مقاله آموزش و تعلیم مثبت برای حکمت – نشریه وایلی

عنوان فارسی: آموزش و تعلیم مثبت برای حکمت
عنوان انگلیسی: Positive Education and Teaching for Wisdom
تعداد صفحات مقاله انگلیسی : 16 تعداد صفحات ترجمه فارسی : 22
سال انتشار : 2014 نشریه : وایلی - Wiley
فرمت مقاله انگلیسی : PDF فرمت ترجمه مقاله : ورد تایپ شده و pdf
کد محصول : 9638 رفرنس : دارد ✓
محتوای فایل : zip حجم فایل : 1.71Mb
رشته های مرتبط با این مقاله: روانشناسی
گرایش های مرتبط با این مقاله: روانشناسی عمومی
وضعیت ترجمه منابع داخل متن: ترجمه شده است ✓
بیس: نیست ☓
مدل مفهومی: ندارد ☓
پرسشنامه: ندارد ☓
متغیر: ندارد ☓
doi یا شناسه دیجیتال: https://doi.org/10.1002/9781118315927.ch12
ترجمه این مقاله با کیفیت عالی آماده خرید اینترنتی میباشد. بلافاصله پس از خرید، دکمه دانلود ظاهر خواهد شد. ترجمه به ایمیل شما نیز ارسال خواهد گردید.
فهرست مطالب

درک حکمت: انواع رویکرد ها

نظریه حکمت در روانشناسی مثبت و CSV

حکمت به عنوان یک فضیلت فکری

نظریه های حکمت در علم حکمت

حکمت به عنوان شخصیت

حکمت به عنوان تخصص عملی

حکمت به عنوان تصمیم گیری متعادل

حکمت به عنوان درک روایتی و بینش خود

خلاصه نظریه های حکمت

آموزش مثبت

آموزش برای حکمت

حکمت پروژه و مهارت های خردمندانه

برنامه درسی متعادل استرنبرگ

پروژه حکمت معلم انگلیسی

نتیجه گیری و بحث و بررسی

نمونه متن انگلیسی

A good education should provide more than technical skills: it should also develop the personal maturity necessary to allow students to live a good and satisfying life that promotes well-being for themselves and for their communities. And, indeed, when asked to say in a word or two what they wanted most for their children, parents most often answered in terms of “happiness,” “contentment,” “good health,” or “kindness” – in essence, their children’s well-being (Seligman, 2011; Seligman, Ernst, Gillham, Reivich, & Linkins, 2009). And yet when asked, “What do schools teach?” parents answered things like “thinking skills,” “literacy,” and “mathematics.” But as has been understood since ancient times, we desire skills for the sake of happiness, but only happiness is desired for its own sake (Aristotle, Nicomachean Ethics). The field of positive education has emerged in response to this division. Positive education applies the findings of positive psychology to educational contexts, to promote the well-being (or happiness, used here synonymously) of students and school communities. Positive educators argue that academic skills, though important, form only part of the path to a good life; schools should “teach both the skills of well-being and the skills of [academic] achievement” (Seligman et al., 2009, p. 294). What is more, positive education is indirectly associated with improved academic skills by promoting broader attention (Rowe, Hirsh, Anderson, & Smith, 2007), more creative thinking (Isen, Daubman, & Nowicki, 1987), and more holistic thinking (Kuhl, 2000). For this reason, there is increasing interest in incorporating positive education into traditional classrooms.

نمونه متن ترجمه

یک آموزش خوب باید چیزی بیش از مهارت های فنی ارائه دهد: همچنین آموزش خوب باید بلوغ شخصی لازم برای امکان داشتن یک زندگی خوب و رضایت بخش برای حکمت آموزان را ایجاد کند که سلامت آن ها و جوامع آن ها را ارتقاء می بخشد. و در واقع زمانی که از آن ها درخواست می شود تا در یک یا دو کلمه بگویند چه چیزی را بیش تر برای فرزندان خود می خواهند، والدین اغلب از نظر شادی، رضایت، سلامت خوب یا مهربانی پاسخ می دهند- در اصل، سلامت و تندرستی فرزندانشان (سلیگمن، 2011؛ سلیگمن، ارنست، گیلهام، رویچ و لینکینز، 2009). با این حال، زمانی که پرسیده می شود، مدارس چه چیزی را آموزش می دهند؟ والدین با کلماتی از قبیل مهارت های تفکر، سواد و ریاضیات پاسخ می دهند. اما همان طور که از دوران قدیم درک شده است، ما به خاطر شادی به مهارت نیاز داریم، اما شادی فقط برای خود مطلوب است (ارسطو، اخلاق نیکوماخوس). زمینه آموزش مثبت در پاسخ به این بخش ایجاد شده است. در آموزش مثبت، برای ارتقاء سلامت (یا شادی که در این جا به طور مترادف مورد استفاده قرار گرفته است) حکمت آموزان و جوامع مدرسه، یافته های روانشناسی مثبت در زمینه های آموزش اعمال می شوند. مربیان مثبت معتقدند که مهارت های آموزشی، هر چند مهم، فقط بخشی از مسیر یک زندگی خوب را تشکیل می دهند؛ مدارس باید مهارت های سلامت و مهارت های دستاورد (آموزشی) را آموزش دهند (سلیگمن و همکاران 2009، ص 24). علاوه بر این، آموزش مثبت با ترویج توجه گسترده تر (رو، هیرش ، آندرسون و اسمیت 2007)، تفکر خلاق تر (ایسن ، دابمن و نویکی 1987) و تفکر جامع تر، به طور غیر مستقیم با مهارت های آموزشی بهبود یافته در ارتباط قرار دارد (کوهل 2000). به همین دلیل، تمایل زیادی به ادغام آموزش مثبت در کلاس های سنتی وجود دارد.