تلفن: ۰۴۱۴۲۲۷۳۷۸۱
تلفن: ۰۹۲۱۶۴۲۶۳۸۴

ترجمه مقاله خطر روان پریشی در عود مجدد اختلال افسردگی حاد روان پریشی و غیر روان پریشی

عنوان فارسی: خطر روان پریشی در عود مجدد اختلال افسردگی حاد روان پریشی و غیر روان پریشی: بررسی اصولی و متا آنالیز
عنوان انگلیسی: Risk of Psychosis in Recurrent Episodes of Psychotic and Nonpsychotic Major Depressive Disorder: A Systematic Review and Meta-Analysis
تعداد صفحات مقاله انگلیسی : 8 تعداد صفحات ترجمه فارسی : 17
سال انتشار : 2018 نشریه : Ajp
فرمت مقاله انگلیسی : PDF فرمت ترجمه مقاله : ورد تایپ شده و pdf
نوع مقاله : ISI پایگاه : اسکوپوس
نوع ارائه مقاله : ژورنال ایمپکت فاکتور(IF) مجله : 11.512 در سال 2018
شاخص H_index مجله : 325 در سال 2019 شاخص SJR مجله : 5.807 در سال 2019
شناسه ISSN مجله : 0002-953X شاخص Q یا Quartile (چارک) : Q1 در سال 2018
کد محصول : 9637 رفرنس : دارد ✓
محتوای فایل : zip حجم فایل : 0.97Mb
رشته های مرتبط با این مقاله: پزشکی
گرایش های مرتبط با این مقاله: روانپزشکی
مجله: مجله آمریکایی روانپزشکی- American Journal of Psychiatry
وضعیت ترجمه عناوین تصاویر و جداول: ترجمه شده است ✓
وضعیت ترجمه متون داخل تصاویر و جداول: ترجمه شده است ✓
وضعیت ترجمه منابع داخل متن: به صورت عدد درج شده است ✓
بیس: است ✓
مدل مفهومی: ندارد ☓
پرسشنامه: ندارد ☓
متغیر: ندارد ☓
doi یا شناسه دیجیتال: https://doi.org/10.1176/appi.ajp.2018.17101138
ترجمه این مقاله با کیفیت عالی آماده خرید اینترنتی میباشد. بلافاصله پس از خرید، دکمه دانلود ظاهر خواهد شد. ترجمه به ایمیل شما نیز ارسال خواهد گردید.
فهرست مطالب

هدف

روش

نتایج

نتیجه گیری

روش

تجزیه و تحلیل آماری

نتایج

بحث و بررسی

نتیجه گیری

نمونه متن انگلیسی

Objective: The authors conducted a systematic review and meta-analysis to determine whether the risk of psychosis is higher in past or future episodes in patients with major depression with psychotic features than in patients with nonpsychotic depression.

Method: PubMed, Embase, and PsycINFO were searched, and studies were selected that 1) identified patients with unipolar major depression, 2) made diagnoses of psychosis based on the presence of delusions or hallucinations, 3) characterized past or subsequent episodes as psychotic or nonpsychotic, and 4) were published in English. Two metaanalyses were then conducted using data from patients having index depressive episodes with or without psychosis at study entry to determine the risk of any prior or subsequent psychotic episode and the risk of psychosis in all episodes.

Results: Twelve studies met the inclusion criteria, and altogether they included 546 psychotic and 1,583 nonpsychotic patients with unipolar depression. In seven of the studies, the risk ratio for a prior or subsequent psychotic episode in patients whose index depressive episode was psychotic compared with those whose index episode was nonpsychotic was 9.98 (95% CI=4.75, 20.94). In eight studies, the risk ratio for psychosis among all episodes of depression in the subgroups with psychotic and nonpsychotic index episodes was 7.24 (95% CI=5.03, 10.43). Differences in risk of psychosis between these subgroups remained robust when potential sources of heterogeneity were explored.

Conclusions: The findings support the hypothesis that psychotic depression runs true to form, and they support the distinction between psychotic and nonpsychotic depression. Because patients with psychotic depression are at high risk for psychosis in future episodes, determination of effective preventive treatments is imperative.

نمونه متن ترجمه

هدف

محققان برای تعیین این که آیا خطر روان پریشی (سایکوز) در گذشته یا آینده ی بیماران مبتلا به افسردگی حاد با ویژگی های روان پریشی نسبت به بیماران مبتلا به افسردگی غیر روان پریشی بیش تر بوده است یا نه، یک بررسی اصولی انجام داده اند.

روش

PubMed، Embase و PsycINFO مورد جست و جو قرار گرفتند و مطالعاتی انتخاب شدند که 1) بیماران مبتلا به افسردگی حاد تک قطبی را شناسایی کرده اند، 2) روان پریشی (سایکوز) را بر اساس وجود توهم تشخیص داده اند، 3) قسمت های گذشته یا بعدی را به عنوان روان پریشی یا غیر روان پریشی توصیف کرده اند، و 4) به زبان انگلیسی چاپ شده اند. پس از آن دو متا آنالیز با استفاده از داده های مربوط به بیمارانی انجام شدند که در ورود به مطالعه، افسردگی شاخص با یا بدون روان پریشی را داشتند تا خطر هر گونه روان پریشی قبلی یا بعدی و خطر روان پریشی در همه قسمت ها تعیین شود.

نتایج

دوازده مطالعه با معیارهای ورود مطابقت داشتند، و به طور کلی شامل 546 بیمار روان پریش (سایکوز) و 1583 بیمار غیر روان پریش با افسردگی یک قطبی بودند. در هفت مطالعه، نسبت خطر مربوط به یک قسمت روان پریشی قبلی یا بعدی در بیمارانی که افسردگی شاخص آن ها روان پریشی بود، در مقایسه با کسانی که قسمت شاخص آن ها غیر روان پریشی بود، 9.98 بود (95 درصد ، CI= 4.75 ، 20.94). در هشت مطالعه نسبت خطر مربوط به روان پریشی در میان همه قسمت های افسردگی در زیرگروه های دارای شاخص روان پریشی یا غیر روان پریشی، 7.24 بود (95 درصد، CI = 5.03 ، 10.43). زمانی که منابع عدم تجانس مورد بررسی قرار گرفتند، تفاوت در خطر روان پریشی بین این زیر گروه ها همچنان قوی باقی ماند.

نتیجه گیری

یافته ها نشان دهنده این فرضیه هستند که افسردگی روان پریشی وجود دارد، و نشان دهنده تمایز بین افسردگی روان پریشی و غیر روان پریشی می باشند. از آن جا که بیماران مبتلا به افسردگی روان پریشی در معرض خطر بالای روان پریشی در آینده هستند، تعیین درمان های پیشگیرانه موثر ضروری است.