ترجمه مقاله افسردگی، اضطراب و استرس در بارداری و پس از زایمان

چکیده
مقدمه
روش پژوهش
رویه
شاخص ها
کووید-19 در آمریکا در طول انجام مطالعه
تحلیل آماری
فرضیه اول: علائم در طول زمان به طور مداوم بالا باقی می مانند
فرضیه دوم: علائم زنان از یک الگوی منحنی شکل پیروی می کنند
فرضیه سوم: مسیرهای علائم بعد از در نظر گرفتن عوامل اجتماعی-جمعینی و عوامل مرتبط با کووید-19، همچنان قوی و قابل توجه باقی می مانند
فرضیه چهارم: عوامل ریسک برای بالا ماندن علائم در دوره بعد از زایمان
تحلیل توان
نتایج
نگهداشت
آمار توصیفی
بحث و بررسی
منابع

در کنار ترجمه مقاله، فایل پاورپوینت این مقاله نیز ایجاد شده و در این محصول قرار داده شده است که پس از خریداری به همراه ترجمه قابل دانلود خواهد بود. تعداد اسلایدهای این پاورپوینت 22 می باشد و آماده ارائه در دانشگاه یا سایر سمینارها است.

در صورتی که نیاز به خلاصه ای از متن ترجمه این مقاله دارید، می توانید از فایل خلاصه ترجمه استفاده نمایید که به این محصول اضافه شده است. خلاصه ترجمه این مقاله در 9 صفحه در فایل word انجام شده و داخل بسته قرار گرفته است.

چکیده
     مقدمه: علائم افسردگی، اضطراب و استرس در بین زنان باردار معمولا در دوره سه ماهه اول بارداری در بالاترین سطح خود قرار دارند و سپس شدت آن ها در طول دوره بارداری به تدریج کاهش پیدا می کند. این علائم در دوره پس از زایمان به کمترین سطح خود می رسند. زنان باردار به عنوان یکی از گروه های پرخطر برای مرگ و میر و علائم سلامت روان در بین بیماران مبتلا به کووید-19 محسوب می شوند. با وجود این، مشخص نیست که استرس مزمن همه گیری کووید-19 تا چه اندازه مسیر علائم افسردگی، اضطراب و استرس در دوره های بارداری یا پس از زایمان زنان را تغییر می دهد.
روش ها: ما در مطالعه خود در طول دوره همه گیری کووید-19 از طریق تبلیغات آنلاین زنان باردار یا زنانی که حداکثر یک ماه قبل زایمان داشته بودند را مشارکت دادیم (N=127). مشارکت کننده ها حداکثر سه بار در طول مدت بارداری و یک ماه پس از زایمان از لحاظ علائم افسردگی (مقیاس افسردگی پس از زایمان ادینبورگ)، اضطراب و استرس، مورد ارزیابی قرار گرفتند (مقیاس استرس، افسردگی و اضطراب 21 آیتمی خود اظهاری). در این مطالعه مدل های تقاطع تصادفی برای بررسی تغییر علائم مشارکت کننده ها و همچنین متغیرهای پیش بینی کننده افزایش علائم اختلالات روانی پس از زایمان، مورد استفاده قرار گرفتند.
نتایج: زنان شرکت کننده به طور میانگین نظرسنجی های خود را در دوره های زمانی 8.5 هفته (سه ماهه بارداری اول)،21 هفته (سه ماهه دوم بارداری)،32 هفته (سه ماهه سوم بارداری) و همچنین 7 هفته پس از بارداری، تکمیل کردند. زنان مشارکت کننده گزارش کردند که در طول دوران بارداری سطوح خفیف یا ملایمی از افسردگی، اضطراب و استرس را تجربه کرده بودند. در این مطالعه علائم افسردگی، اضطراب و استرس به طور قابل توجه در طول زمان تغییر کردند. ما برای توصیف این تغییرات به بهترین شکل ممکن از یک تابع مسیر منحنی شکل درجه دوم به جای یک مسیر خطی بهره می گیریم: علائم مشارکت کننده ها بین 23 تا 25 هفته بعد از بارداری افزایش پیدا کرد و سپس شاهد کاهش علائم بودیم. سطوح استرس به طور مداوم در طول زمان بالاتر از سطح عادی قرار داشتند. همچنین عواملی مانند جوان تر بودن، حمایت اجتماعی کمتر و نگرانی در مورد مراجعه به مراکز درمانی می توانند باعث شوند که سطوح علائم استرس در دوره یک ماه پس از زایمان، افزایش پیدا کنند. تغییر در روتین روزمره به دلیل کووید-19 نمی تواند مسیر علائم زنان در دوره بارداری تا پس از زایمان را پیش بینی کند.
نتیجه گیری ها: در طول دوران همه گیری کووید-19 علائم افسردگی و اضطراب از اوایل تا اواسط دوران بارداری افزایش پیدا کردند و سپس شاهد کاهش علائم بودیم، اما سطوح استرس بالا باقی ماندند. مقادیر کاهش مشاهده شده در علائم زنان مشارکت کننده، کوچک بود. با توجه به آنکه بهداشت روانی ضعیف و اضطراب در دوران قبل و بعد از زایمان می تواند تاثیرات دائمی قابل توجهی بر روی سلامت مادر و جنین داشته باشد، ارائه دهنده های خدمات درمانی باید آگاهی پیدا کنند که این علائم در بین زنان باردار در دوره های وقوع عوامل استرس زای خارجی مقیاس بزرگ همچون کووید-19 به طور قابل توجهی افزایش پیدا می کنند و سپس رویه های غربالگری را برای شناسایی زنان پرخطر و ارائه برنامه های مداخله درمانی مناسب، پیاده سازی کنند.
روش پژوهش
رویه
رویه های زیر توسط هیئت بررسی نهادی (IRB) مورد تایید قرار گرفتند. از تاریخ 15 ژوئن 2020 تا 16 ژانویه 2021، تبلیغاتی توسط گروه های آمریکایی در فیسبوک برای زنان باردار منتشر شدند. نظرسنجی از طریق پلت فرم آنلاین کوالتریکس (Qualtrics) اجرا شد. مشارکت کننده ها بعد از کلیک کردن بر روی تبلیغات فرم رضایت آگاهانه خود را تکمیل می کردند و سپس میتوانستند مطالعه را شروع کنند. افراد علاقه مند در صورتی مجاز به شرکت در مطالعه بودند که در این دوره در وضعیت بارداری قرار داشتند یا اینکه حداکثر یک ماه قبل زایمان داشته بودند. زنانی که اطلاعات تماس خود را فراهم کرده بودند می توانستند بر مبنای سن بارداری خود در زمان شروع مشارکت در مطالعه حداکثر در سه نظرسنجی پیگیری بعدی نیز حضور داشته باشند. برای مثال، زنانی که نظرسنجی مبنا را در بین هفته های اول تا هفدهم بارداری تکمیل کرده بودند می توانستند در نظرنسجی دوره سه ماهه دوم در هفته بیستم بارداری و نظرسنجی دوره سه ماهه سوم بارداری در هفته بیست و نهم و همچنین نظرسنجی سه هفته بعد از موعد زایمان نیز مشارکت کنند. در سناریوی دیگر زنی که نظرسنجی مبنا را در هفته سی و دوم بارداری (دوره سه ماهه سوم) پر کرده باشد صرفا می تواند در نظرسنجی پس از زایمان در هفته سوم بعد از تولد فرزند، مشارکت کند. به دلیل یک خطای ناخواسته سیزده نفر از زنانی که نظرسنجی های خود را در اوایل دوره دوم سه ماهه بارداری (هفته سیزدهم تا هفدهم) پر کرده بودند در ادامه یک نظرسنجی دیگر را نیز در اواخر دوره سه ماهه دوم بارداری خود تکمیل کردند. علاوه بر این، یکی از مشارکت کننده ها که مطالعه را در دوره سوم سه ماهه بارداری خود شروع کرده بود یک نظرسنجی دیگر را نیز در همین دوره سوم سه ماهه بارداری خود تکمیل کرد. اگرچه این موضوع باعث شد که برای بعضی مشارکت کننده ها دو مشاهده در یک دوره سه ماهه بارداری تولید شود، تصمیم گرفتیم این داده ها را حفظ کنیم، زیرا در تحلیل خود به جای دوره های سه ماهه از شاخص های پیوسته هفته های بارداری استفاده کردیم (جدول تکمیلی 1).