ترجمه مقاله تاثیر برنامه های مداخله خواب بر کیفیت خواب در حین توانبخشی قلبی - نشریه هینداوی

1. مقدمه

2. روش شناسی

2. طراحی مطالعه

3. نتایج

4. بحث

5. نتیجه گیری

اختصارات

منابع

       

در کنار ترجمه مقاله، فایل پاورپوینت این مقاله نیز ایجاد شده و در این محصول قرار داده شده است که پس از خریداری به همراه ترجمه قابل دانلود خواهد بود. تعداد اسلایدهای این پاورپوینت 16 می باشد و آماده ارائه در دانشگاه یا سایر سمینارها است.

در صورتی که نیاز به خلاصه ای از متن ترجمه این مقاله دارید، می توانید از فایل خلاصه ترجمه استفاده نمایید که به این محصول اضافه شده است. خلاصه ترجمه این مقاله در 5 صفحه در فایل word انجام شده و داخل بسته قرار گرفته است.

پیشینه (زمینه) و هدف: بیماران مبتلا به مشکلات قلبی- عروقی، اختلالات خواب را نیز تجربه می کنند. با توجه به اینکه استراحت و خواب کافی در رشد و ترمیم سلول های آسیب دیده نقش مهمی دارد، استفاده از مداخلات مناسب به منظور بهبود کیفیت خواب لازم به نظر می رسد. این مطالعه به بررسی اثر برنامه جامع مداخله خواب بر کیفیت خواب بیماران در طول دوره بازتوانی قلبی می پردازد. روش کار: این مطالعه از روش نیمه تجربی و با استفاده از طرح کنترل گروه نابرابر انجام شد و در برنامه بازتوانی قلبی 35 نفر در گروه آزمایش و 35 نفر در گروه کنترل مشارکت داشتند. برنامه بازتوانی قلبی شامل 12 هفته تمرینات ورزشی به صورت 3 جلسه در هفته، و 3 جلسه برنامه آموزشی هر یک به مدت 45 دقیقه، و 2 جلسه برنامه بهبود کیفیت خواب به صورت ویژه بود. داده ها با استفاده از پرسشنامه کیفیت خواب پیتسبورگ جمع آوری و با کمک روش های آماری توصیفی و استنباطی مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: بین دو گروه آزمایش و کنترل از نظر سن، جنس، وضعیت تاهل، مصرف سیگار با اندیکاسیون بازتوانی قلب رابطه معنا داری مشاهده نشد (P>0.05). نمره کیفیت خواب بیماران قبل از مداخله 1.58 ± 9.2 و بعد از مداخله 1.14 ± 4.40 ، و در گروه کنترل قبل از مداخله 2.56 ± 9.02 و بعد از مداخله 1.86 ± 7.47 بود. قبل از مداخله بین دو گروه تفاوت معنا داری وجود نداشت (P= 0.73)، در حالی که پس از مداخلات تفاوت معنا داری مشاهده شد (p=0.0001). ضمن اینکه نمرات کیفیت خواب بیماران در دو گروه کنترل و آزمایش بعد از انجام مداخلات تفاوت معنا داری را نشان داد (p=0.0001). نتیجه گیری: یافته ها نشان داد کیفیت خواب بیماران قلبی بعد از استفاده از برنامه مداخله خواب در طول مدت زمان برنامه بازتوانی قلبی، بهبود یافته است. به همین دلیل استفاده از برنامه بهبود خواب در برنامه مراقبتی بیماران قلبی به عنوان تکنیکی ساده، موثر و قابل اجرا پیشنهاد می شود. ضمن آن که بنظر می رسد توجه بیشتر به برنامه بهبود کیفیت خواب در بازتوانی قلبی ضروری است. ثبت کارآزمایی: این کارآزمایی در تاریخ 14 سپتامبر 2020 بر روی آدرس https://en.irct.ir4-2. شرکت کنندگان. نمونه های پژوهشی از بین بیماران مبتلا به مشکلات قلبی که از بیمارستان افشار شهر یزد در ایران ترخیص شده و به مرکز بازتوانی قلبی مراجعه کرده بودند، و با استفاده از روش نمونه گیری هدفمند و بر اساس معیار های ورود و خروج پژوهش انتخاب شدند. سپس جامعه آماری بر اساس امکان حضور و مشارکت آن ها در برنامه جامع بازتوانی قلبی، به صورت تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل قرار گرفتند.
معیارهای ورود به مطالعه عبارت بودند از: بیماران قلبی عروقی نیازمند بازتوانی قلبی، سنین 18 سال و بالاتر، آشنایی با زبان فارسی و درک آن، و رضایت افراد برای شرکت در مطالعه. معیارهای خروج از پژوهش نیز عبارت بودند از: وجود اختلال خواب نیازمند دارو قبل از شروع بازتوانی، سابقه مصرف داروی خواب آور به مدت بیش از 6 ماه، سابقه افسردگی و اضطراب طبق نظر روانشناس، وجود نقص شناختی (مشکلات بینایی یا شنوایی)، عدم مشارکت در بیش از یک جلسه، از دست دادن سطح هوشیاری در حین مداخله، تشدید وضعیت بالینی بیمار در طول اجرای برنامه بازتوانی قلبی، و انصراف از ادامه مشارکت در مطالعه.
5-2. مداخله. بیمارانی که در برنامه بازتوانی شرکت کردند به عنوان گروه آزمون در نظر گرفته شدند؛ و دسته ای از بیماران که علیرغم اینکه ضرورت بازتوانی به آن ها آموزش داده شده بود در برنامه شرکت نکرده یا برنامه را رها کردند در گروه کنترل قرار گرفتند. در هر دو گروه انتخاب نمونه ها تا رسیدن حجم نمونه به 35 ادامه یافت (تصویر 1). بعد از انتخاب بیماران و کسب رضایت آگاهانه از آنان به منظور شرکت در مطالعه، مشخصات دموگرافیک و کیفیت خواب (SQ) آن ها با استفاده از پرسشنامه کیفیت خواب پیتسبورگ (PSQI) تکمیل شد. پزشک بالینی بر اساس معاینه کامل و نتایج تست ورزش اولیه، در صورتی که بیمار با خود همراه داشت، و نیز با توجه به سایر عوامل دیگر نظیر سابقه جراحی قلبی، انفارکتوس میوکارد، سطوح خطر در بیمار، طول و سرعت ورزش با تردمیل و برنامه تمرین های ورزشی هر یک از بیماران عضو در گروه آزمایش (گروه مداخله) را جهت اجرا در برنامه بازتوانی قلبی آن ها، مشخص نمود. بر این اساس شدت تمرینات در جلسه های ابتدایی از 20 تا 40 % ضربان قلب ذخیره شروع و به تدریج به 60 % در جلسه های آخر افزایش یافت. /trial/50799 با شماره ثبت IRCT20140307016870N6 به ثبت رسیده است.