تلفن: ۰۴۱۴۲۲۷۳۷۸۱
تلفن: ۰۹۲۱۶۴۲۶۳۸۴

ترجمه مقاله پیشینه های اصلی ارزش ویژه برند در توسعه برند میراث فرهنگی – نشریه الزویر

عنوان فارسی: پیشینه های اصلی ارزش ویژه برند در توسعه برند میراث فرهنگی: نقش تعدیل کننده تجربه میراث گردشگری
عنوان انگلیسی: Key antecedents of brand equity in heritage brand extensions: The moderating role of tourist heritage experience
تعداد صفحات مقاله انگلیسی : 10 تعداد صفحات ترجمه فارسی : 27 (4 صفحه رفرنس انگلیسی)
سال انتشار : 2021 نشریه : الزویر - Elsevier
فرمت مقاله انگلیسی : pdf فرمت ترجمه مقاله : pdf و ورد تایپ شده با قابلیت ویرایش
فونت ترجمه مقاله : بی نازنین سایز ترجمه مقاله : 14
نوع مقاله : ISI نوع نگارش : مقالات پژوهشی (تحقیقاتی)
پایگاه : اسکوپوس نوع ارائه مقاله : ژورنال
ایمپکت فاکتور(IF) مجله : 6.333 در سال 2020 شاخص H_index مجله : 18 در سال 2021
شاخص SJR مجله : 1.024 در سال 2020 شناسه ISSN مجله : 2444-8834
شاخص Q یا Quartile (چارک) : Q1 در سال 2020 کد محصول : 12036
محتوای فایل : zip حجم فایل : 1.95Mb
رشته و گرایش های مرتبط با این مقاله: مدیریت، گردشگری و توریسم، مدیریت بازرگانی، مدیریت کسب و کار، بازاریابی و مدیریت گردشگری
مجله: تحقیقات اروپایی در زمینه مدیریت و اقتصاد تجارت - European Research on Management and Business Economics
دانشگاه: دانشگاه گرانادا، گروه بازاریابی و تحقیقات بازار، اسپانیا
کلمات کلیدی: ارزش ویژه برند، توسعه برند، نگرش نسبت به برند، اعتبار برند، تجربه، ارزش ویژه برند مقصد
کلمات کلیدی انگلیسی: Brand equity - Brand extension - Brand attitude - Brand credibility - Experience - Destination brand equity
وضعیت ترجمه عناوین تصاویر و جداول: ترجمه شده است ✓
وضعیت ترجمه متون داخل تصاویر و جداول: ترجمه شده است ✓
وضعیت ترجمه منابع داخل متن: ترجمه شده است ✓
وضعیت فرمولها و محاسبات در فایل ترجمه: ندارد ☓
ضمیمه: ندارد ☓
بیس: است ✓
مدل مفهومی: دارد ✓
پرسشنامه: دارد ✓
متغیر: دارد ✓
فرضیه: دارد ✓
رفرنس: دارای رفرنس در داخل متن و انتهای مقاله
رفرنس در ترجمه: در انتهای مقاله درج شده است
doi یا شناسه دیجیتال: https://doi.org/10.1016/j.iedeen.2021.100153
ترجمه این مقاله با کیفیت عالی آماده خرید اینترنتی میباشد. بلافاصله پس از خرید، دکمه دانلود ظاهر خواهد شد. ترجمه به ایمیل شما نیز ارسال خواهد گردید.
فهرست مطالب

چکیده

1. مقدمه

2. مرور ادبیات

2.1 برندهای میراث و گردشگری فرهنگی

2.2 محدوده مفهومی ارزش ویژه برند در برندهای میراث فرهنگی

2.3 توسعه در مورد برندهای میراث

2.4 نگرش نسبت به توسعه برند و اعتبار توسعه برند به عنوان پیشینه ارزش ویژه برند

2.5 نقش پیشین تناسب توسعه، در تشکیل ارزش ویژه برند توسعه برند میراث

2.6 تجربه مصرف کننده از برند والد: نقش تعدیل کننده آن در رفتار

3. روش شناسی

3.1 جمع آوری داده ها

۳.۲ متغیرهای مستقل و محرک های تجربی

۳. ۳ معیارهای وابسته

3.4 تجزیه و تحلیل تغییر ناپذیری اندازه گیری و ویژگی های روان سنجی مقیاس ها

4. تجزیه و تحلیل داده ها

4.1 بررسی دستکاری

4.2 سوگیری مخدوش كننده

4.3 برآورد مدل و آزمون فرضیه ها

5. نتیجه گیری

6. مفاهیم مدیریتی

7. محدودیت ها و جهت های بالقوه تحقیقات آینده

منابع

نمونه متن انگلیسی

Abstract

This study examines how the degree of fit between the brand extension and the parent brand, in the case of heritage sites, affects the extension's brand equity-formation, considering the mediating role of brand attitude and brand credibility and the moderating role of the tourist's level of experience of the parent heritage brand. An experimental design is applied, in which two different levels of fit between the parent heritage brand and the brand extension are controlled between subjects. Suggestions are provided for effective ways of enhancing heritage brand equity and therefore contributing to destination promotion and competitiveness.

 

1. Introduction

Cultural heritage is considered a key factor in the socioeconomic development of territories in general (neighborhoods, cities, regions, and countries) (Bowitz & Ibenholt, 2008; Henche & Salvaj, 2017) and in that of tourist destinations, in particular (Carbone, 2016; Halpenny et al., 2018; Henche, 2018). When a heritage site is designated a World Heritage Site (WHS), this high-profile recognition constitutes a powerful heritage brand (Timothy, 2011) that enjoys significant status, perceived quality, and authenticity (Ryan & Silvanto, 2009). This heritage brand exerts a positive effect on demand patterns in the territories concerned (Halpenny et al., 2018; Poria et al., 2011), reducing tourist perceived risk associated with choosing a destination (Halpenny et al., 2018) and, ultimately, increasing tourist confidence in the destination in question (Hassan & Rahman, 2015). Therefore, heritage sites that carry the WHS hallmark are a focus of significant appeal for tourists and drivers of wealth-creation for the territories in which they are located. They also constitute an enormous source of potential for destinations’ on-going economic development through the creation of brand extensions—a topic of particular interest to marketing scholars (Aaker, 1990; Kim et al., 2019; Reast, 2005).

نمونه متن ترجمه

چکیده

این مطالعه به بررسی این موضوع می پردازد که با توجه به نقش واسطه ای نگرش نسبت به برند و اعتبار برند و نقش تعدیل کننده سطح تجربه گردشگر از برند والد، درجه تناسب بین توسعه برند و برند والد (اصلی) در مورد مکان های تاریخی (میراث)، چگونه بر شکل گیری ارزش ویژه برند توسعه اثر می گذارد. در این مطالعه یک طرح آزمایشی اعمال می شود که در آن، دو سطح مختلف تناسب بین برند میراث والد و توسعه برند، بین سوژه ها کنترل می شود. پیشنهادهایی برای روش های موثر افزایش ارزش ویژه برند میراث و در نتیجه کمک به ارتقا و رقابت پذیری مقصد ارائه شده است.

 

1. مقدمه

به طور کلی میراث فرهنگی به عنوان یک عامل کلیدی در توسعه اجتماعی-اقتصادی قلمروها (‏محله ها، شهرها، مناطق و کشورها) ‏(بوویتز و ایبن هولت، 2008؛ هنچه و سلواج، 2017) و به طور خاص در مقاصد گردشگری (کاربن، 2016؛ هالپنی و همکاران، 2018 ؛ هنچه، 2018) در نظر گرفته می شود. هنگامی که یک مکان میراث جهانی در سایت میراث جهانی (‏WHS)‏ برگزیده می شود، این شناخت سطح بالا، یک برند میراث قدرتمند را تشکیل می دهد (تیموتی، 2011) که از وضعیت مهم، کیفیت درک شده و اصالت برخوردار است (رایان و سیل وانتو، 2009). این برند میراث فرهنگی تاثیر مثبتی بر الگوهای تقاضا در مناطق مورد نظر اعمال می کند (‏هالپنی و همکاران، ۲۰۱۸، پوریا و همکاران، ۲۰۱۱)‏، ریسک درک شده گردشگری مرتبط با انتخاب مقصد را کاهش می دهد (هالپنی و همکاران، 2018) و در نهایت، اعتماد گردشگران به مقصد مورد نظر را افزایش می دهد (حسن و رحمان، 2015). بنابراین، مکان های میراث فرهنگی که دارای نشان جهانی WHS هستند، کانون توجه گردشگران و محرک های ثروت آفرینی برای سرزمین هایی هستند که در آن ها واقع شده اند. آن ها همچنین منبع عظیمی از پتانسیل توسعه اقتصادی در حال پیشرفت مقاصد را از طریق ایجاد توسعه برند (‏موضوع مورد علاقه محققان بازاریابی) تشکیل می دهند (آکر، 1990؛ کیم و همکاران، 2019؛ رست، 2005).

تصاویر فایل ورد ترجمه مقاله (جهت بزرگنمایی روی عکس کلیک نمایید)