تلفن: 04142273781

ترجمه مقاله تاثیر نوع و حداکثر اندازه سنگدانه بر برخی خواص بتن پرمقاومت از جنس سیمان پوزولانی – نشریه الزویر

عنوان فارسی: تاثیر نوع و حداکثر اندازه سنگدانه بر برخی خواص بتن پرمقاومت از جنس سیمان پوزولانی از حیث شاخص های حجمی جز چسبنده و کربن دی اکسید
عنوان انگلیسی: Influence of type and maximum aggregate size on some properties of high-strength concrete made of pozzolana cement in respect of binder and carbon dioxide intensity indexes
تعداد صفحات مقاله انگلیسی : 8 تعداد صفحات ترجمه فارسی : 21
سال انتشار : 2015 نشریه : الزویر - Elsevier
فرمت مقاله انگلیسی : PDF فرمت ترجمه مقاله : ورد تایپ شده
کد محصول : 6001 رفرنس : دارد
محتوای فایل : zip حجم فایل : 2.66Mb
رشته های مرتبط با این مقاله: مهندسی مواد و مهندسی عمران
گرایش های مرتبط با این مقاله: سازه، شناسایی و انتخاب مواد
مجله: مصالح ساختمانی و ساخت و ساز
دانشگاه: دانشگاه علوم زیستی پوزنان، مهندسی محیط زیست، موسسه ساخت و ساز و مهندسی ژئو، لهستان
کلمات کلیدی: بتن پرمقاومت (HSC)، سیمان پوزولانی، حداکثر اندازه سنگدانه، شاخص حجمی جزء چسبنده، شاخص حجمی کربن دی اکسید
وضعیت ترجمه عناوین تصاویر و جداول: ترجمه شده است
وضعیت ترجمه متون داخل تصاویر و جداول: ترجمه نشده است
ترجمه این مقاله با کیفیت عالی آماده خرید اینترنتی میباشد. بلافاصله پس از خرید، دکمه دانلود ظاهر خواهد شد. ترجمه به ایمیل شما نیز ارسال خواهد گردید.
فهرست مطالب

نکات برجسته

چکیده

1. مقدمه

2. مواد و روش‌ها

2.1 سیمان

2.2 سنگدانه‌ها

2.3 فوق روان کننده

2.4 میکروسیلیکا

2.5 دستورالعمل‌های اختلاط بتن

2.6 روند آزمایش

3. نتایج و بحث

3.1 درصد هوا و جرم مخصوص

3.2 جذب آب

3.3 مقاومت فشاری

3.4 شاخص‌های جزء چسبنده و کربن دی اکسید

4. نتیجه گیری

نمونه متن انگلیسی

Abstract

In compliance with up-to-date concrete technology requirements combining technological and ecological aspects, the paper describes the effect of the type and maximum aggregate size and cement content on some properties of high strength concrete. The following kinds of coarse aggregate were used to produce concrete: natural mineral (gravel) and crushed (granite and basalt) aggregates and pozzolana cement – ingredient classified as ecological binder. The concretes contained a highly effective superplasticiser and microsilica. Air content in concrete mixes, water absorption and concrete compressive strength after various periods of hardening were examined. Certain calculations (based on compressive strength results) on values of intensity indexes of cement used and carbon dioxide, treating them as a key for evaluation of eco-efficiency of concrete, were performed. Using pozzolana cement with simultaneous use of a highly effective superplasticiser and microsilica made it possible to obtain high strength concrete, made of mineral natural and crushed aggregates. More encouraging strength tests results were achieved for concrete of crushed aggregates, particularly granite. It was discovered that using aggregate with a maximum particle size less than 8 mm instead of aggregate with particles measuring up to 16 mm with a simultaneous increase in the cement content led to a greater rise in concrete strength. The smallest indexes of binder and carbon dioxide intensity were obtained as a result of use of granite and basalt aggregate, with a maximum particle size up to 16 mm.

نمونه متن ترجمه

چکیده

این مقاله مطابق الزامات به‌روز تکنولوژی بتن که جوانب فناوری و اکولوژیکی آن را با هم در می‌آمیزد به شرح تأثیر نوع و حداکثر اندازه سنگدانه و درصد سیمان بر برخی خواص بتن پرمقاومت می‌پردازد. انواع مصالح درشت‌دانه‌ای که جهت تولید بتن بکار گرفته شدند عبارت بودند از: سنگدانه‌های معدنی طبیعی (شن) و خردشده (گرانیت و بازالت) و سیمان پوزولانی (که این جزء به عنوان جزء چسبنده اکولوژیکی دسته بندی شد). بتن‌ها دارای فوق روان کننده با کارایی بالا و میکروسیلیکا بودند. درصد هوا در مخلوط‌های بتنی، جذب آب و مقاومت فشاری بتن پس از بازه‌های زمانی مختلف سخت شدگی بررسی شدند. محاسبات خاصی (براساس نتایج مقاومت فشاری) روی شاخص‌های حجمی سیمان مصرفی و کربن دی اکسید که از عناصر کلیدی ارزیابی تلقی می‌شدند انجام شد. استفاده از سیمان پوزولانی با استفاده همزمان از فوق روان کننده با کارایی بالا و میکروسیلیکا این امکان را فراهم کرد تا بتن پرمقاومتی متشکل از سنگدانه‌های طبیعی معدنی و خردشده حاصل گردد. نتایج دلگرم کننده تری در آزمایش‌های مقاومت برای بتن حاصل از سنگدانه‌های خردشده به ویژه گرانیت بدست آمد. ما پی بردیم که استفاده از سنگدانه‌های با حداکثر اندازه ذره کمتر از 8 میلیمتر جای 16 میلیمتر با افزایش همزمانی در درصد سیمان سبب افزایش بیشتر مقاومت بتن می‌شود. کوچک‌ترین مقدار شاخص‌های حجمی جزء چسبنده و کربن دی اکسید در نتیجه استفاده از سنگدانه‌های گرانیت و بازالت با حداکثر اندازه ذره 16 میلیمتر بدست آمد.