تلفن: ۰۴۱۴۲۲۷۳۷۸۱
تلفن: ۰۹۲۱۶۴۲۶۳۸۴

ترجمه مقاله تشخیص ریتوکسیماب با ۱۸۸Re و ۹۹mTc با استفاده از تکنولوژی تری کربنیل – نشریه الزویر

عنوان فارسی: تشخیص ریتوکسیماب با 188Re و 99mTc با استفاده از تکنولوژی تری کربنیل
عنوان انگلیسی: Radiolabeling of rituximab with 188Re and 99mTc using the tricarbonyl technology
تعداد صفحات مقاله انگلیسی : 10 تعداد صفحات ترجمه فارسی : 23
سال انتشار : 2011 نشریه : الزویر - Elsevier
فرمت مقاله انگلیسی : PDF فرمت ترجمه مقاله : ورد تایپ شده
کد محصول : 8283 رفرنس : دارد
محتوای فایل : zip حجم فایل : 2.00Mb
رشته های مرتبط با این مقاله: پزشکی و داروسازی
گرایش های مرتبط با این مقاله: ایمنی شناسی پزشکی و فارماکولوژی یا داروشناسی
مجله: پزشکی هسته ای و زیست شناسی - Nuclear Medicine and Biology
دانشگاه: موسسه انرژی و تحقیقات هسته ای، سائوپائولو، برزیل
کلمات کلیدی: ریتوکسیماب، 188Re،99mTc، هسته تری کربنیک، رادیوایمونو کانژوگه
وضعیت ترجمه عناوین تصاویر و جداول: ترجمه شده است
وضعیت ترجمه متون داخل تصاویر و جداول: ترجمه نشده است
ترجمه این مقاله با کیفیت عالی آماده خرید اینترنتی میباشد. بلافاصله پس از خرید، دکمه دانلود ظاهر خواهد شد. ترجمه به ایمیل شما نیز ارسال خواهد گردید.
فهرست مطالب

چکیده

1. مقدمه

2. مواد و روش ها

2.1 مواد

2.2 کاهش آنتی بادی

2.3 سنتز پیش ماده سه کربنیله [M(OH2)3(CO)3]+ (M = 99mTc/188Re)

2.4. نشان دار کردن رادیویی آنتی بادی با 99mTc/188Re(CO)3

2.5. پایداری 99mTc/188Re (CO)3-RTXred در شرایط آزمایشگاهی

2.6 کشت سلولی

2-7. واکنش سیستم ایمنی 99mTc/188Re (CO)3-RTXred

2.8 تمایل به اتصال 99mTc/188Re (CO)3-RTXred

2.9 مطالعات 99mTc / 188Re (CO)3-RTXred در vivo

2.10 رادیوگرافی خودکار خارج vivo

2.11 رادیوگرافی خودکار در vitro

3. نتایج

3.1 ارزیابی 99mTc (CO)3-RTXwt بدون کاهش

3.2 بررسی نشان دار کردن 99mTc/188Re (CO)3-RTXred کاهش یافته

3.3. چالش سيستئين و هيستيدين 99mTc/188Re(CO)3-RTXred

3.4. پایداری 99mTc/188Re(CO)3-RTXred در پلاسما

3.5 واکنش دستگاه ایمنی و تمایل به اتصال 99mTc/188Re(CO)3-RTXred

3.6. توزیع بیولوژیکی 99mTc/188Re(CO)3-RTXred

3.7 رادیوگرافی خودکار درون بدن و در آزمایشگاه

4. بحث

5. نتیجه گیری

نمونه متن انگلیسی

Abstract

Introduction: The most successful clinical studies of immunotherapy in patients with non-Hodgkin's lymphoma (NHL) use the antibody rituximab (RTX) targeting CD20+ B-cell tumors. Rituximab radiolabeled with β− emitters could potentiate the therapeutic efficacy of the antibody by virtue of the particle radiation. Here, we report on a direct radiolabeling approach of rituximab with the 99mTc- and 188Retricarbonyl core (IsoLink technology). Methods: The native format of the antibody (RTXwt) as well as a reduced form (RTXred) was labeled with 99mTc/188Re(CO)3. The partial reduction of the disulfide bonds to produce free sulfhydryl groups (–SH) was achieved with 2-mercaptoethanol. Radiolabeling efficiency, in vitro human plasma stability as well as transchelation toward cysteine and histidine was investigated. The immunoreactivity and binding affinity were determined on Ramos and/or Raji cells expressing CD20. Biodistribution was performed in mice bearing subcutaneous Ramos lymphoma xenografts. Results: The radiolabeling efficiency and kinetics of RTXred were superior to that of RTXwt ( 99mTc: 98% after 3 h for RTXred vs. 70% after 24 h for RTXwt). 99mTc(CO)3-RTXred was used without purification for in vitro and in vivo studies whereas 188Re(CO)3-RTXred was purified to eliminate free 188Re-precursor. Both radioimmunoconjugates were stable in human plasma for 24 h at 37°C. In contrast, displacement experiments with excess cysteine/histidine showed significant transchelation in the case of 99mTc(CO)3-RTXred but not with pre-purified 188Re(CO)3-RTXred. Both conjugates revealed high binding affinity to the CD20 antigen (Kd=5–6 nM). Tumor uptake of 188Re(CO)3-RTXred was 2.5 %ID/g and 0.8 %ID/g for 99mTc(CO)3-RTXred 48 h after injection. The values for other organs and tissues were similar for both compounds, for example the tumor-to-blood and tumor-to-liver ratios were 0.4 and 0.3 for 99mTc(CO)3-RTXred and for 188Re(CO)3-RTXred 0.5 and 0.5 (24 h pi). Conclusion: Rituximab could be directly and stably labeled with the matched pair 99mTc/188Re using the IsoLink technology under retention of the biological activity. Labeling kinetics and yields need further improvement for potential routine application in radioimmunodiagnosis and therapy

نمونه متن ترجمه

چکیده

مقدمه: موفقیت آمیزترین مطالعات بالینی ایمونوتراپی جهت ردیابی سلولهای تومور CD20+ B در بیماران مبتلا به لنفوم غیر Hodgkin (NHL) از آنتی بادی ریتوکسیماب (RTX) استفاده می کند. ریتوکسیماب نشان دار شده با اشعه β− می تواند اثر درمانی آنتی بادی را با توجه به تابش ذرات افزایش دهد. در اینجا، ما بر روی رویکرد مستقیم نشان دار کردن رادیویی ریتوکسیماب با هسته 99mTc و هسته سه کربونیله 188Re (تکنولوژی ایزولینک) گزارش می کنیم.

روش ها: قالب محلی آنتی بادی (RTXwt) و همچنین فرم کاهش یافته (RTXred) با 99mTc/188Re(CO)3 نشان دار شد. برای تولید گروههای آزاد سولفیدریل (-SH) کاهش جزئی پیوندهای دی سولفید با 2-مرکاپتو اتانول به دست آمد. کارآیی نشان دار کردن رادیویی، ثبات پلاسمای انسانی و همچنین ترشح در برابر سستئین و هیستیدین در vitro مورد بررسی قرار گرفت. واکنش دستگاه ایمنی و تمایل برای اتصال روی سلولهاي راموی و / يا راجی كه بیان کننده CD20 است تعيين شد. توزیع بیولوژیک در موشهای مبتلا به لنفوم راموس زیر جلدی انجام شد.

نتایج: راندمان نشان گذاری رادیویی و سینتیک RTXred نسبت به RTXwt بالاتر بود99mTc: 98%) پس از 3 ساعت برای RTXred در مقابل 70٪ پس از 24 ساعت برای RTXwt). 99mTc(CO)3-RTXred بدون خالص سازی برای آزمایش های در vitro و vivo مورد استفاده قرار گرفت در حالی که 188Re(CO)3-RTXred برای حذف پیشرو آزاد 188Re خالص سازی شد. هر دو رادیوایمونو کانژوگه برای 24 ساعت در دمای 37 درجه سانتی گراد در پلاسمای انسانی پایدار بودند. در مقابل، آزمایشات جایگزینی با مقدار اضافی سیتستین / هیستیدین انتقال قابل توجهی در مورد 99mTc(CO)3-RTXred نشان داد اما در مقایسه با 188Re(CO)3-RTXred قبل از خالص سازی این انتقال قابل توجه بود. هر دو کانژوگه اتصال بالایی به آنتی ژن CD20 (Kd = 5–6 nM) را نشان دادند. پس از 48 ساعت جذب تومور 188Re(CO)3-RTXred 2.5٪ ID/g و 0.8 % ID/g برای 99mTc(CO)3-RTXred ساعت بود. مقادیر دیگر اندام ها و بافت ها برای هر دو ترکیب مشابه بود، به عنوان مثال نسبت تومور به خون و نسبت تومور به کبد برای 99mTc(CO)3-RTXred 4/0 و 3/0 و برای 188Re(CO)3-RTXred 5/0 و 5/0 بود (24 h pi).